Gaziantep FK, sezonun başından beri orta saha oyuncularının etkinliğinde sıkıntılar yaşıyor. Takımın oyun yapısı, savunmadan hücuma geçişlerde yeterince akıcı değil. Bu durum, hem rakiplerin defansını zorlayacak yaratıcı paslar üretmeyi zorlaştırıyor hem de savunmada geri dönüşlerde zayıf kalmalarına neden oluyor.

Son maçlarda gözlemlenen en büyük sorun, orta sahadaki oyuncuların birbirleriyle olan bağlantısının zayıf olması. Özellikle, M. Abena ve N. Mujakić gibi oyuncuların, topu rakip yarı sahaya taşıma konusundaki etkinlikleri sınırlı kaldı. Bu durum, takımın hücumda etkisiz kalmasına ve rakiplerin baskı yapmasına olanak tanıyor. Orta sahada daha fazla hareketlilik ve pas alışverişi gerekmekte.

Bunun çözümü olarak, teknik direktörün 4-3-3 sisteminden 4-2-3-1 sistemine geçmeyi değerlendirmesi faydalı olabilir. Bu sistem, orta sahada daha fazla oyuncu bulundurarak, hem topa sahip olma oranını artıracak hem de hücumda daha fazla seçenek sunacaktır. Özellikle, iki defansif orta saha oyuncusunun olması, hem savunma güvenliğini artıracak hem de hücumda daha fazla derinlik sağlayacaktır.

Ayrıca, orta saha oyuncularının pozisyon disiplinine dikkat etmeleri gerekiyor. M. Abena'nın daha ofansif bir rol üstlenmesi ve N. Mujakić'in ise savunmaya daha fazla destek vermesi, takımın dengesini korumasına yardımcı olabilir. Oyuncuların, alanlarını iyi kullanarak, hem hücum hem de savunma etaplarında daha etkin olmaları sağlanmalı.

Son olarak, antrenmanlarda yapılan pas çalışmaları ve oyun içi pozisyon oyunları, oyuncuların birbirleriyle olan bağlarını güçlendirebilir. Böylece, Gaziantep FK'nın orta sahası, hem topa sahip olma hem de rakibe karşı baskı kurma konusunda daha etkili hale gelebilir. Bu taktiksel değişikliklerin, Kırmızı-Siyahlılar'ın performansını olumlu yönde etkilemesi kaçınılmaz görünüyor.